ΑρχικήΕνδιαφέροντα άρθρα

Ενδιαφέροντα άρθρα

  • Εκτύπωση

31/1/12

Πως ένα Νορβηγός Προθυπουργός διδάσκει Συμπεριφορά στο ζήτημα της Ψυχικής Υγείας

http://www.youtube.com/watch?v=MCMK2VhiVrw&feature=player_embedded#!
Ο Kjell Magne Bondevik κατά την διάρκεια της πρωθυπουργίας παραδέχεται ανοιχτά πως αντιμετώπισε κατάθλιψη και με την βοήθεια ψυχιάτρου κατάλαβε περι τίνος πρόκειται. Είχε την ιδέα με δελτίο τύπου να πει τι πραγματικά του συνέβη και να μην δώσει τροφή στον τύπο για άλλα σενάρια. Καταπολέμησε το στίγμα και έλαβε πάρα πολλά γράμματα από ανθρώπους που ένιωθαν το ίδιο. Παρακολουθήστε τον στο video. Ένα μεγάλο Μπράβο. Και μακάρι να δούμε και Έλληνες πολιτικούς (και άλλα δημόσια πρόσωπα)  να μιλούν ανοιχτά για τα σχετικά θέματα και να προτείνουν λύσεις για αυτό το κοινωνικό ζήτημα. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από την δύναμη της ειλικρίνειας και της αλήθειας...

 
  • Εκτύπωση

Προστατευόμενα Διαμερίσματα

Στα πλαίσια της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης (δες μια παρουσίαση) λειτουργούν πάνω από 100 προστατευόμενα διαμερίσματα στην Ελλάδα. Όλα τα διαμερίσματα βέβαια δεν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο και αυτό έχει να κάνει με την φιλοσοφία του φορέα που τα λειτουργεί, όπως χαρακτηριστικά μας είπε ο ψυχίατρος κος Αστρηνάκης. Άλλα μπορεί να θυμίζουν "μικρά άσυλα" και άλλα το ζεστό σπίτι που ονειρεύεται ο καθένας μας.
Tα Προστατευόμενα Διαμερίσματα είναι χώροι στέγασης σε μονοκατοικίες ή πολυκατοικίες ατόμων με ψυχικές διαταραχές τα οποία έχουν αυξημένες αλλά όχι πλήρεις ικανότητες αυτοφροντίδας και αυτοεξυπηρέτησης. (Δες ποια διαμερίσματα λειτουργούν στο ΨΝΑ)

 
Στα πλαίσια των Υπηρεσιών αποϊδρυματοποίησης, αποκατάστασης και επανένταξης οι Μονάδες Κοινωνικής Φροντίδας και φυσικά ή νομικά πρόσωπα, δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα, μπορούν να οργανώνουν και να θέτουν σε λειτουργία υπηρεσίες, με σκοπό την αποϊδρυμα-τοποίηση, αποκατάσταση και επανένταξη των ατόμων με αναπηρίες, όπως προστατευόμενα διαμερίσματα, ξενώνες και οικοτροφεία, προστατευόμενα εργαστήρια και εργαστήρια επαγγελματικής κατάρτισης και επανένταξης.

Στους ξενώνες και στα οικοτροφεία παρέχεται στέγη, θεραπεία, κοινωνική στήριξη, καλλιτεχνικές, πολιτιστικές και άλλες υπηρεσίες.

Στα προστατευόμενα διαμερίσματα παρέχονται υπηρεσίες ήπιας θεραπείας, παρακολούθηση και εποπτεία περιορισμένης μορφής από προσωπικό του οικείου φορέα.

Στα προστατευόμενα εργαστήρια και στα εργαστήρια επαγγελματικής κατάρτισης παρέχονται υπηρεσίες εκμάθησης επαγγελματικών δεξιοτήτων με σκοπό την αυτονομία, την κοινωνική επανένταξη και την επαγγελματική αποκατάσταση ατόμων με αναπηρίες.
Το προσωπικό που απαιτείται για τη λειτουργία των εργαστηρίων επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης προσλαμβάνεται στα πλαίσια συγκεκριμένων προγραμμάτων.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και Οικονομίας και Οικονομικών, καθώς και του κατά περίπτωση συναρμόδιου Υπουργού καθορίζονται οι όροι, οι προϋποθέσεις, η διαδικασία, η φύση και ο τρόπος οργάνωσης των παραπάνω υπηρεσιών, το απαραίτητο προσωπικό, οι πόροι και η εν γένει χρηματοδότηση για την ίδρυση και λειτουργία των προστατευόμενων διαμερισμάτων, ξενώνων και οικοτροφείων, και ρυθμίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων αυτού του άρθρου.Υπάρχουν δηλαδή συγκεκριμένες προδιαγραφές λειτουργίας που πλέον με τα σημερινά νέα οικονομικά δεδομένα ίσως θα έπρεπε να επαναεξετασθούν.

Πρόταση μας με δεδομένη την οικονομική συγκυρία τα υπάρχοντα Οικοτροφία και Ξενώνες και νοσοκομεία να "υιοθετήσουν" διαμερίσματα που βρίσκονται κοντά τους. 
Οι οικογένειες και οι λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας να φροντίσουν να έρθουν σε επικοινωνία με νοσοκομεία και φορείς που παρέχουν υποστήριξη στην αυτόνομη διαβίωση και να ενταχθούν στο πρόγραμμά τους.  Είναι κάτι που γίνεται και μπορεί να γίνει.
Υπάρχουν άτομα που θα μπορούσαν να επιβαρρυνθούν με το κόστος της ενοικίασης ενός διαμερίσματος και έχουν ανάγκη την υπόλοιπη υποστήριξη στην διαβίωση.
Να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε σοβαρά το πως θα προάγουμε την αυτόνομη διαβίωση ατόμων με ψυχοκοινωνικές δυσκολίες με τις μεταξύ μας συνεργασίες. Και επιτέλους θα πρέπει να αναλογιστούμε τις οικονομίες κλίμακας. Πόσα άτομα εξυπηρετούνται και με πόσα χρήματα ώστε να καταλήξουμε σε βιώσιμα μοντέλα.
Σαν αδέλφια ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας θέλουμε να εξασφαλίσουμε τις συνθήκες εκείνες που δεν θα οδηγήσουν τους ανθρώπους μας στις επαναλαμβανόμενες νοσηλείες σε ψυχιατρεία οι οποίες κοστίζουν τελικά ακόμα περισσότερο στο κράτος. (κόστος φαρμάκων, κόστος θεραπευτών, κόστος από τις εργατοώρες που χάνονται από παραγωγικές δραστηριότητες του ίδιου του θεραπευόμενου και της οικογένειάς του)
 

Συνέντευξη Τύπου Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρίας

  • Εκτύπωση
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ

Α΄ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΠΑΝΕΠ. ΑΘΗΝΩΝ
Β΄ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΠΑΝΕΠ. ΑΘΗΝΩΝ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
Με την ευκαιρία της
Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας
Οκτώβριος 2011
Ομιλητές
Γεώργιος Χριστοδούλου
Ομότιμος Καθηγητής Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών
Επίτιμος Πρόεδρος Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας
Αντιπρόεδρος για την περιοχή Ευρώπης, Παγκόσμια Ομοσπονδία Ψυχικής Υγιεινής
Ελευθέριος Λύκουρας
Καθηγητής Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών
Διευθυντής της Β΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν»
Γεώργιος Παπαδημητρίου
Καθηγητής Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών
Διευθυντής της Α΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Αιγινήτειο Νοσοκομείο
Δημήτριος Πλουμπίδης
Αναπλ. Καθηγητής Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας
Συνεργαζόμενοι Φορείς
Ψυχιατρική Εταιρεία Ανατολικής Ευρώπης και Βαλκανίων (ΡΑΕΕΒ)
Εταιρεία Προληπτικής Ψυχιατρικής
Association of Families of People with Mental Illness (EUFAMI)
ΔΥΨΑ (Δικαιώματα και Υποχρεώσεις Ψυχικώς Ασθενών)
ΚΙΝΑΨΥ (Κίνηση Αδελφών Ατόμων με Προβλήματα Ψυχικής Υγείας)
Ελληνική Διπολική Οργάνωση
ΣΟΨΥ (Σύλλογος Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία)

Επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην ψυχική υγεία του πληθυσμού
Διεθνή δεδομένα
Οικονομικές κρίσεις (κραχ του ’29 στις ΗΠΑ, οικονομική κατάρρευση των πρώην σοβιετικών χωρών στις αρχές του ’90, Ασιατική οικονομική κρίση στο τέλος του ’90) οδήγησαν σε δραματική αύξηση αυτοκτονιών, ανθρωποκτονιών, γενικής νοσηρότητος, θανάτων και κατάθλιψης
Υπάρχει συσχέτιση φτώχειας και ψυχικών διαταραχών
Στις χώρες της Ανατολικής Ασίας, ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης παρατηρήθηκε σε συνάρτηση με την ανεργία σημαντική αύξηση αυτοκτονιών
(Uutela, 2010)
Στην Ευρώπη παρατηρήθηκε αύξηση των πρώϊμων θανάτων από σκόπιμα βίαια αίτια (συμπεριλαμβανομένης και της αυτοκτονίας)
Στις ψυχικές και ψυχοπαθολογικές επιπτώσεις της ανεργίας περιλαμβάνονται:
Δυσφορία
Κατάθλιψη
Άγχος
Ψυχοσωματικά συμπτώματα
Μείωση της ευεξίας
Μείωση της αυτοεκτίμησης
Όσο πιο μακρά είναι η διάρκεια της ανεργίας, τόσο πιο βαρειές είναι οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία.
Οι επιπτώσεις της ανεργίας στην ψυχική υγεία είναι δυσμενέστερες σε χώρες με ασθενείς οικονομίες και σε χώρες που έχουν ανεπαρκές σύστημα προστασίας των ανέργων.
(Uutela, 2010)
Υπάρχει συσχέτιση οικονομικής δυσπραγίας και κατάθλιψης.
Έρευνα σε 26 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έδειξε ότι σε κάθε αύξηση κατά 1% της ανεργίας αντιστοιχεί αύξηση κατά 0,79% στις αυτοκτονίες και κατά 0,79% στις ανθρωποκτονίες. Αντίθετα, τα τροχαία ατυχήματα μειώνονται κατά 1,39%.
(Stuckler et al. 2009)
Τα προγράμματα κοινωνικής στήριξης μπορούν να προφυλάξουν από αυτοκαταστροφή
Όταν υπάρχουν ενεργά προγράμματα στήριξης της αγοράς εργασίας που αποσκοπούν στη διατήρηση των θέσεων εργασίας και επανένταξη των απολυμένων, υπάρχει σημαντική μείωση των αυτοκτονιών.
Ελληνικά δεδομένα
Σημαντική συσχέτιση μεταξύ ποσοστού ανεργίας και επισκέψεων στα εξωτερικά ιατρεία και το τμήμα επειγόντων του Αιγινητείου Νοσοκομείου
Το ποσοστό ανεργίας βρέθηκε να συσχετίζεται θετικά με
• ανθρωποκτονίες
• διαζύγια
(στοιχεία 1981-2008)
Το μέσο εισόδημα συσχετίζεται αρνητικά με το ποσοστό αυτοκτονιών
Η ανεργία συσχετίζεται θετικά με το ποσοστό ανθρωποκτονιών (όχι με το ποσοστό αυτοκτονιών)
(Γιωτάκος, 2011)
Περικοπή των δαπανών για την ψυχική υγεία
Το θέμα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και γενικά της βελτίωσης των συνθηκών παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας στους Έλληνες πολίτες έχει περάσει από επώδυνες διαδρομές για όλους μας, με αποκορύφωμα την οδυνηρή, και σε όλους γνωστή, ιστορία της Λέρου. Δεν θέλουμε να ξαναγυρίσουμε σε αυτή την κατάσταση και δεν θέλουμε η όλη προσπάθεια της ημιτελούς ψυχιατρικής μεταρρύθμισης να καταλήξει στη δημιουργία μικρών μονάδων τύπου Λέρου στην κοινότητα.
Η δραματική περικοπή δαπανών για την ψυχική υγεία που σε πολλές περιπτώσεις φθάνει το 50%, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα, τόσο για το προσωπικό που θα απολυθεί, προ παντός όμως για τους ασθενείς που έχουν αποασυλοποιηθεί. Τι θα γίνουν αυτοί οι ασθενείς; Θα ξαναγυρίσουν στο ψυχιατρείο; Θα ενταχθούν σε μεγαλύτερους «ξενώνες» (μικρογραφίες ψυχιατρείων); Θα παραμείνουν σε υποβαθμισμένους ξενώνες;
Η υποχρηματοδότηση της ψυχικής υγείας υπάρχει κίνδυνος να οδηγήσει σε :
Αναστολή της ανάπτυξης της πρωτοβάθμιας φροντίδας ψυχικής υγείας, που είναι το φίλτρο για την αποτροπή εισόδου των ασθενών στα ψυχιατρεία
Υποβάθμιση της ποιότητας των προσφερομένων υπηρεσιών (όπως αναπτύχθηκε παραπάνω)
Επικρίσεις και κυρώσεις από τις αρμόδιες αρχές της ΕΕ που έχουν θέσει το πρόγραμμα ψυχιατρικής μεταρρύθμισης «υπό επιτήρησιν»
Έκθεση της Ελληνικής επιστημονικής κοινότητας στον κίνδυνο επιθέσεων ή και αποκλεισμού από τις διεθνείς επιστημονικές οργανώσεις (όπως έχει απειληθεί πολλές φορές στο παρελθόν)
Οικονομική επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού από τις υποτροπές των ασθενών και την ανάγκη που θα προκύψει για ενδονοσοκομειακή φροντίδα
Προπαντός όμως, μεγάλη οδύνη στους ανθρώπους που νοσούν και που θα νοσήσουν από ψυχικές διαταραχές στο μέλλον.
Η περικοπή 36,8 εκατομ. Ευρώ από τον ΚΑΕ 2544, σύμφωνα με την απόφαση 000 15 00207 / 26.8.11 του Υπουργού Οικονομικών, δηλ. μείωση περίπου 50% των κονδυλίων, θα οδηγήσει στη διακοπή λειτουργίας και στη δραματική υποβάθμιση των δομών των ΜΚΟ που λειτουργούν στο χώρο της ψυχικής υγείας. Όσες από αυτές τις δομές δεν έχουν κατορθώσει να καλύψουν τα κενά με άλλες πηγές χρηματοδότησης (π.χ. κοινοτικά προγράμματα) θα αναγκασθούν να κλείσουν.
Την ίδια στιγμή που κλείνουν ή «συνενώνονται» φορείς από τον δραστικό περιορισμό πόρων (π.χ. Οικοτροφείο Λιβαδειάς και άλλες δομές του Ελληνικού Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής) και κινδυνεύουν οι ασθενείς να βρεθούν στο δρόμο, διατίθενται μεγάλα ποσά κοινοτικών κονδυλίων σε προγράμματα εποπτείας και «υποστήριξης» των δράσεων στο χώρο της ψυχικής υγείας (Κοκκινάκος, 2011). Δεν υπάρχει, δηλαδή, ιεράρχηση των προτεραιοτήτων.
Παρακράτηση συντάξεων για νοσήλια
Με απόφαση του Υπουργού Υγείας (Α.Π. Π3β/Φ. ΓΕΝ/Γ.Π. ΟΙΚ./27.7.11) προβλέπεται παρακράτηση μέρους των συντάξεων των περιθαλπομένων σε δημόσια ιδρύματα χρόνιας παραμονής και σε εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές, για νοσήλια. Η παρακράτηση φθάνει μέχρι 80%. Πρόκειται για ένα πολύ σκληρό και εξουθενωτικό μέτρο, και φυσικά το «κούρεμα» της φτωχοσύνταξης του συνανθρώπου μας που είχε την ατυχία να νοσήσει από ψυχικό νόσημα δεν πρόκειται να επιλύσει το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας.
Αναπηρικές συντάξεις του ΙΚΑ
Υπάρχει η πληροφορία (Χειλάκος, 2011) ότι για να εκτιμηθεί ο βαθμός αναπηρίας θα πρέπει να υπάρχει νοσηλεία σε ψυχιατρικό τμήμα Νοσοκομείου κατά την τελευταία διετία. Αν η πληροφορία αυτή αληθεύει, το μέτρο αυτό είναι κάθετα αντίθετο σε κάθε θεραπευτική λογική.
“Anthology of Greek Psychiatric Texts”
Το βιβλίο αυτό, που προβάλλει την Ελληνική ψυχιατρική επιστήμη, διατέθηκε σε 10.000 αντίτυπα στους συνέδρους από όλο τον κόσμο που πήραν μέρος στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ψυχιατρικής που έγινε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής από 18 έως 22 Σεπτεμβρίου 2011.
Το βιβλίο εκδόθηκε από την Παγκόσμια Ψυχιατρική Εταιρεία με επιμέλεια των καθηγητών Γ. Χριστοδούλου, Δ. Πλουμπίδη και Θ. Καράβατου, με χρηματοδότηση του Ιδρύματος Λίλιαν Βουδούρη. Βασίζεται σε μεγάλο μέρος στο αντίστοιχο Ελληνικό βιβλίο «Ανθολόγιο Ελληνικών Ψυχιατρικών Κειμένων» που εκδόθηκε από την Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία το 2006.
Ο πρέσβυς της Ελλάδος στο Μπουένος Άιρες κ. Μιχαήλ Χριστίδης, οργάνωσε ειδική εκδήλωση στην πρεσβεία για την προώθηση του βιβλίου και η υποδοχή του βιβλίου από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα ήταν πρωτοφανής, εκδηλώθηκε μάλιστα και ενδιαφέρον για τη μετάφρασή του στα Ισπανικά.
Το βιβλίο “Anthology of Greek Psychiatric Texts” είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο, στην ιστοσελίδα της Ψυχιατρικής Εταιρείας Ανατολικής Ευρώπης και Βαλκανίων (www.paeeb.com) (editions).
Ο λόγος που αναφερόμαστε σε αυτό το βιβλίο είναι ότι μέσα στον καταιγισμό των δυσάρεστων γεγονότων που μας συμβαίνουν τελευταία, υπάρχουν και μερικά που προβάλλουν τη χώρα μας και μας κάνουν περήφανους.
Καθηγ. Γεώργιος Χριστοδούλου
 
  • Εκτύπωση

O εθελοντισμός χαρίζει μακροζωία

Όσοι άνθρωποι προσφέρουν εθελοντικά το χρόνο τους σε διάφορες δραστηριότητες και το κάνουν καθαρά για αλτρουιστικούς λόγους, προκειμένου να … βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους, ζουν περισσότερο από όσους δεν κάνουν εθελοντισμό, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Όσοι γίνονται μεν εθελοντές, αλλά τα κίνητρά τους είναι πιο εγωκεντρικά, δηλαδή το κάνουν για να νιώσουν καλύτερα κυρίως οι ίδιοι, δεν έχουν καμία ωφέλεια από άποψη προσδόκιμου ζωής.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Σάρα Κόνραθ του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό ψυχικής υγείας «Health Psychology» του Αμερικανικού Ψυχολογικού Συλλόγου, μελέτησαν ένα τυχαίο δείγμα περίπου 10.300 ανδρών και γυναικών.
Οι επιστήμονες κατέταξαν τα άτομα ανάλογα με το πόσο είχαν προσφερθεί για εθελοντές κατά την τελευταία δεκαετία και, έπειτα, συσχέτισαν τη διάθεση και τα κίνητρα για εθελοντισμό με την σωματική υγεία των ανθρώπων και με τον χρόνο του θανάτου τους.
Διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν υπάρξει για περισσότερο χρονικό διάστημα εθελοντές και μάλιστα με καθαρά αλτρουιστικά κίνητρα, εμφάνισαν συνολικά ως ομάδα μικρότερο ποσοστό θνησιμότητας σε σχέση με όσους δεν είχαν υιοθετήσει τον εθελοντισμό στη ζωή τους.
Το 4,3% των 2.384 μη εθελοντών είχαν πεθάνει μετά από μια τετραετία έναντι μόλις 1,6% των αλτρουιστών εθελοντών.
Όμως όσοι είχαν δηλώσει ότι είχαν δραστηριοποιηθεί μεν εθελοντικά, αλλά παραδέχτηκαν ότι το έκαναν κυρίως για την προσωπική τους ευχαρίστηση και όχι για να βοηθήσουν άλλους, αυτοί εμφάνισαν ίδιο σχεδόν ποσοστό θνησιμότητας (4%) με τους μη εθελοντές.
Οι «εγωκεντρικοί» εθελοντές είχαν δηλώσει ότι κάνουν εθελοντισμό επειδή «τους βοηθάει να δραπετεύσουν από τα δικά τους προβλήματα» ή επειδή «τους κάνει να νιώθουν καλύτερα για τον ίδιο τους τον εαυτό».
Αντίθετα, οι αλτρουιστές δήλωσαν πρωτίστως ότι γίνονται εθελοντές «επειδή είναι σημαντικό να βοηθάμε τους άλλους».
Προηγούμενες έρευνες εξάλλου έχουν δείξει ότι οι αλτρουιστές εθελοντές, ιδίως οι άνδρες, έχουν και άλλα «τυχερά», όπως ότι ανεβαίνουν στα μάτια των γυναικών και αυξάνει η ελκυστικότητά τους.
 

Ο ψυχασθενής της διπλανής πόρτας

  • Εκτύπωση

25/7/11

Δείτε on-line το Ντοκιμαντέρ για την Ψυχική Υγεία

Τα ονόματά τους είναι Claude, Dario, Dominique, Sam, Terry...Είναι Γάλλοι, Ιταλοί ή Άγγλοι και πάσχουν από σχιζοφρένεια, ψύχωση, κατάθλιψη, εθισμό στο αλκοόλ… 

Είναι οι ασθένειες της ψυχής τους λόγος για να τους απομονώσουμε; Μήπως υπάρχουν λύσεις διαφορετικές από ζουρλομανδύες, ουρλιαχτά σε απομονωμένα κελιά ή κροτάλισμα κλειδιών στους διαδρόμους; Λύσεις πιο ανθρώπινες, που να σέβονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια;

Το ντοκιμαντέρ ξετυλίγει τη ζωή ανθρώπων στην Ευρώπη που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες περιγράφοντας ταυτόχρονα και το σύστημα ψυχιατρικής περίθαλψης στις χώρες αυτές.
Ο Dario από την Ιταλία πάσχει από σχιζοφρένεια. Απολαμβάνοντας όμως τις μεταρρυθμίσεις του ιταλικού συστήματος περίθαλψης που κατάργησε τα άσυλα, ζει μέσα στον κόσμο, με τη μόνη διαφορά ότι επισκέπτεται καθημερινά ένα μικρό κέντρο υγείας στο οποίο λαμβάνει τη θεραπεία του. Το ιταλικό ψυχιατρικό μοντέλο εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη.

Ο Claude στη Γαλλία μετά από 6 χρόνια εγκλεισμού λόγω ψυχικής ασθένειας έχει γίνει πρόεδρος της ένωσης ασθενών. Στην Αγγλία η Janet θεραπεύει τις κρίσεις πανικού στο οικογενειακό της περιβάλλον με τη βοήθεια ψυχιάτρου που την επισκέπτεται στο σπίτι της. Ο Terry έχει φοβία με τους ανθρώπους και παραμένει κλεισμένος σπίτι αλλά δέχεται της υπηρεσίες ενός ατόμου που τον βγάζει βόλτα καθημερινά.

Τα παραπάνω εισάγουν ένα νέο είδος ψυχιατρικής, το οποίο εντάσσει τους ασθενείς στην κοινωνία (community psychiatry).


Το ντοκιμαντέρ συμμετέχει στη σειρά Health in Europe της EBU.
http://www.edutv.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1353&Itemid=190


 

Σελίδα 1 από 5

Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

Χορηγοί και Συμπαραστάτες

first
  
last